Tag Archives: บทความคริสตียน

เต็มอิ่มในพระเจ้า

2017-11-13 Diary Life เต็มอิ่มในพระเจ้า เคยบ้างไหม ที่กินอิ่มสุดๆ แล้ว อยากจะนั่งพัก นอนพัก ดูหนังฟังเพลง ให้ผ่อนคลายอารมณ์ ในความสัมพันธ์กับพระเจ้าก็เช่นกัน เมื่อเราอิ่มหนำในพระเจ้าอย่างเต็มที่แล้ว • ไม่ว่าจะเป็นพระสุรเสียงตรัสที่มาถึงอย่างเจาะจงและชัดเจน • ไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ • ไม่ว่าจะเป็นการแช่ตัวอยู่ในนิเวศน์ของพระเจ้า • ไม่ว่าจะเป็นความชัดเจนในทิศทางที่ต้องก้าวต่อไป • ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ในความสดใหม่ที่ได้รับ • ไม่ว่าจะเป็นความมั่นคงทางอารมณ์ จนมั่นใจในพระสัญญาที่พระเจ้าทรงทำต่อตนเองอย่างเจาะจง   ทั้งหมดทั้งมวล นำมาซึ่งความผ่อนคลายฝ่ายวิญญาณจิต และ การได้รับกำลัง การปลดปล่อยจากพันธการแห่งความวุ่นวาย ด้านการวิตกกังวล ทำให้วันชิลๆ และ การแช่ตัวอย่างต่อเนื่องก็เกิดขึ้น เต็มอิ่มในพระเจ้า  อาจไม่ต้องอาศัยรูปแบบเดิมๆ ที่เคร่งครัด หรือ เคร่งเครียด แค่ปล่อยตัวไปตามแม่น้ำของพระเจ้าที่กำลังไหลท่วมใจ  อาจมีบางวันที่นั่งชิลๆ จิบชา กาแฟ และ เพลิดเพลินอยู่ในเวลาเหล่านั่นต่อพระพักตร์องค์พระบิดา  อาจไม่ได้เริ่มต้นวันใหม่ด้วย การอธิษฐานแบบเดิมๆ แต่เป็นความสัมพันธ์ที่ผ่อนคลาย แต่อัดแน่นไปด้วยความรักของพระเจ้าที่กำลังครุกรุ่นอยู่ภายใน  […]

ลำดับขั้น

คนส่วนใหญ่ ชอบผลกำไร … แต่ไม่ชอบการลงทุน คนส่วนใหญ่ อยากได้พระพร … แต่ไม่ค่อยอดทนต่อการสร้างของพระเจ้า คนส่วนใหญ่ อยากได้สิ่งดี … แต่ไม่ค่อยยอมเป็นคนที่หยิบยื่นสิ่งดี คนส่วนใหญ่ อยากประสบความสำเร็จ … แต่ไม่อยากฝึกฝน หรือวางรากฐาน คนส่วนใหญ่ อยากจะไปถึงเส้นชัย … แต่ไม่อยากจะเริ่มต้น ความเป็นจริงในชีวิตคนเราไม่มีอะไรที่ได้มาโดยปราศจากการลงทุน และไม่มีทางใดพาเราไปถึงเส้นชัยทั้งๆ ที่ไม่ผ่านจุดเริ่มต้น กว่าคน 1 คนจะเติบโตได้ ย่อมต้องผ่านกระบวนการสร้างมาอย่างมากมาย กว่าเด็กคนหนึ่งจะเดินได้ ย่อมต้องผ่านการล้มลุกคลุกคลาน เมื่อเดินได้ ก็สามารถวิ่งต่อไปได้ ทรงตัวได้ กระบวนการของพระเจ้าในชีวิตเราก็เช่นกัน พระองค์จะ… •    ค่อยๆ สอนเรา ทีละขั้นทีละตอน •    ค่อยๆ ขยายฐานชีวิตออกทีละนิด ยิ่งฐานกว้างออกมากเท่าไร การเติบโตยิ่งสามารถสูงได้มากเท่านั้น •    ค่อยๆ นำเราทีละก้าว •    ค่อยๆ สร้างเราทีละวัน ทีละเรื่องราว จนไปถึงความไพบูลย์ของพระคริสต์ ดังนั้นเมื่อพระเจ้าทรงตรัสหรือสำแดงบางสิ่งบางอย่างกับเรา เราจำเป็นต้องตอบสนองและเชื่อฟังพระเจ้าในแต่ละก้าว แต่ละเรื่องเป็นอย่างดี […]

คำอธิษฐาน : รอคอยพระเจ้า

“ข้าแต่พระเจ้า… ผู้ทรงดำรงอยู่เหนือกาลเวลา ทรงควบคุมทั้งสิ้น ; ด้วยพระหัตถ์อันยิ่งใหญ่ ทรงมีแผนการณ์ ; อันสมบูรณ์อย่างล้ำลึก ทรงกำหนด ; ให้วันคืนเคลื่อนผ่านไป ทรงเฝ้ามอง ; บุตรพระองค์ทุกวิถี แม้ยามสงบ : ทรงอยู่ด้วยไม่ห่างไกล แม้ยามคลื่นซัด : ทรงเป็นโล่ห์กำบังให้ แม้ยามอึกทึก : ทรงเป็นที่พักให้หลบภัย แม้ยามสงคราม : ทรงเป็นผู้นำทัพ เพื่อมีชัย แม้ยามพัก : ทรงให้หลับอย่างสบาย แม้ยามเงียบงัน : ไม่ว่างเปล่า เพราะทรงอยู่ในชีวิต ข้าแต่พระเจ้า… ทุกวาระ ~ จำเป็นต้องเคลื่อนผ่าน ทุกสิ่ง ~ จำเป็นต้องบรรจบ ทุกอย่าง ~ จำเป็นต้องเกิดขึ้น จะรอคอย… พระเจ้าทรงลุกขึ้น จะเฝ้าคอย… วันเวลาใหม่เคลื่อนเข้ามา จะนับวัน… เพื่อสงบต่อพระพักตร์ จะเฝ้ารอ… องค์พระเจ้าเสด็จมา จะรอคอย… พระองค์ผู้ทรงเคลื่อน จะเฝ้าคอย… […]

? ทำไมเชื่อแล้ว … แต่ไม่เห็นความยิ่งใหญ่

ฮบ.11:39-40 11:39 คนเหล่านั้นทุกคนมีชื่อเสียงดีโดยความเชื่อ ก็ยังไม่ได้รับสิ่งที่ทรงสัญญาไว้ 11:40 ด้วยว่าพระเจ้าทรงจัดเตรียมการอย่างดีกว่าไว้สำหรับเราทั้งหลาย เพื่อไม่ให้เขาทั้งหลายถึงที่สำเร็จนอกจากเรา หลายครั้งเราก็เริ่มต้นด้วยความเชื่อ แต่มีบางครั้ง บางเรื่อง บางเวลา ดูเหมือนไม่เห็นอะไรมากนัก ทั้งที่เชื่อเต็มเปี่ยม   ? ทำไมเชื่อแล้ว … แต่ไม่เห็นความยิ่งใหญ่ 1. ระยะเวลา ♥    พระเจ้ามีระยะเวลาสำหรับแต่ละเรื่อง แต่ละคนอย่างเจาะจง ในระหว่างเวลาที่ยังมาไม่ถึง นั่นแหละคือช่วงเวลาการใช้ความเชื่อ … ♥    ความเชื่อไม่ใช่จะใช้กันแค่แป๊บๆ แต่จำเป็นต้องผ่านระยะเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ความเชื่อด้วย ยิ่งเนิ่นนาน หากยังคงรักษาความเชื่อไม่คลอนแคลนไปเป็นอื่น เพราะมันยังมาไม่ถึงสักทีก็เป็นการพัฒนาความเชื่อมากยิ่งขึ้น และเป็นตัวบ่งชี้ขนาดความเชื่อของเรา ว่าสามารถใช้ความเชื่อที่มีอยู่ผ่านอุปสรรคปัญหาต่างๆ ไปได้หรือไม่ เช่น ระยะเวลาที่นาน , ข้อสงสัย , ข้อมูลที่ขัดแย้งกับความเชื่อและพระสัญญาของพระเจ้า , ตัวเร้าทั้งภายในของเราเอง ทั้งเสียงรอบข้าง ทั้งการบีบรัดด้านเวลา… ♥    เราจะเติบโตด้านความเชื่อมากขึ้นเพื่อรับพระสัญญา หรือล้มเลิกกลางคันแล้วไม่ได้อะไรเลยเพราะไม่ผ่าน 2. บางสิ่งไม่ได้เห็นในรุ่นตนเอง แต่จะตกทอดถึงคนรุ่นหลัง ♥    เราต้องเชื่อก่อนว่า พระเจ้าไม่เคยโกหก ไม่ทรงบิดเบือน […]

ความต่างของสนามฝึกกับสนามรบ

สนามฝึก ♥    สามารถผิดพลาดได้ ล้มลุกคลุกคลานได้ โดยไม่สูญเสียชีวิตและทรัพย์สิน ♥    ประจัญหน้ากับตัวเอง ต่อสู้กับเนื้อหนัง ความเป็นตัวเอง เพื่อฝึกฝน ♥    ในยามเหนื่อยอ่อนต่อการฝึกฝน สามารถหยุดพักระหว่างทาง เมื่อมีกำลังจึงลุกขึ้นฝึกฝนต่อไป ♥    อาศัยการบากบั่นมุมานะจนกระทั่งเกิดความชำนาญ สนามรบ ♠     เมื่อพลาดทำให้เกิดการสูญเสียจนกระทั่งสูญสิ้นได้ ♠     ประจัญหน้าต่อศัตรู มันไม่ปรานีในยามที่เราเหนื่อยอ่อน หมดแรง ♠     แม้จะเหนื่อยอ่อนเพียงใด ก็ไม่สามารถหยุดพักกลางสนามรบได้ เพราะศัตรูเร่งเร้า รุกเร้า และไม่รามือง่ายๆ จะได้พักก็ต่อเมื่อการรบนั้นเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วเท่านั้น ไม่เช่นนั้นจะมีโอกาสพ่ายแพ้สูง ♠     อาศัยความชำนาญจากการฝึกฝนที่ติดตัวมา ยิ่งชำนาญมาก ยิ่งสามารถมาก ยิ่งมีโอกาสชนะสูง *** พึงระวังให้ดีว่า จุดและตำแหน่งที่ยืนอยู่ในสนามฝึก หรือ สนามรบ 21/04/2014 14:56